Problem z Ukrainą

 Niewielu zdaje sobie dzisiaj sprawę z powagi sytuacji w jakiej znalazł się świat w związku z wydarzeniami na Ukrainie. 

Od zakończenia II WW minęło niecałe 70 lat. W Europie był to okres względnego spokoju. Była wojna na Bałkanach. Był rozpad ZSRR i powstanie nowych państw, a częściej odtworzenie istniejących przed np. II WW. Stworzono system gwarancji politycznych i militarnych dla zachowania status quo. I to może uśpiło czujność polityków. Demony wojny jednak nie śpią. Mówi się, że Niemcy metodami ekonomicznymi osiągnęły to czego nie udało im się osiągnąć podczas wojny. W ostatnich latach USA jako gwarant pokoju w Europie też zaczęły wycofywać się z Europy i koncentrować swoją uwagę na innych regionach świata. 

Na miejscu pozostała Rosja. Takie mocarstwo, nie mocarstwo. Przez niektórych nazywana kolosem na glinianych nogach. Rzecz w tym, że ten kolos jest nieprzewidywalny, a przy tym chorobliwie ambitny. Przez 70 lat wiele krajów rozwinęło się z ruin i zgliszcz i stało się liczącymi się potęgami gospodarczymi /Niemcy, Włochy, Japonia/. Rosja stale inwestowała w zbrojenia i krzewienie idei komunistycznych na całym świecie. Przez to nie starczało na poprawę dobrobytu własnego społeczeństwa. Daleko im do Chińczyków, którym do szczęścia wystarcza przysłowiowa miska ryżu dziennie. Ale to inna mentalność i kultura. 

Rosja zawsze kochała generować tematy zastępcze. Wytykać błędy innym i nie widzieć własnych. Przez lata krzewić ateizm, zwalczać Kościół i Cerkiew, by w innych okolicznościach wiązać wielkie nadzieje z Cerkwią jako instytucją mogącą odbudować morale społeczeństwa. Rosja od czasów cara Piotra I powiększała swoje terytorium. Potrafiła też za niewielkie pieniądze pozbyć się Alaski. Potrafiła wymusić na aliantach nowy podział Europy po zakończeniu II WW i utrwalić terytorialne status quo, zwłaszcza w Europie. Rozpad ZSRR należy wg Putina potraktować jako wypadek przy pracy. Można. W kalkulacjach obecnych przywódców Rosji trzeba naprawić wyrządzone Rosji krzywdy. Jakie? Ano, wciągnąć ponownie pod swoje opiekuńcze skrzydła b. republiki radzieckie. Najlepiej wszystkie. Nie słychać jednak o tym, że Rosja pozbędzie się enklawy kaliningradzkiej, która nigdy wcześniej nie należała do Rosji. Zresztą takie podejście jest złowróżbne w skutkach nie tylko dla Rosji, ale dla innych państw, nie wykluczając Polski. Więc?  

Wrócę jednak do Ukrainy. W miarę narastania zainteresowania tematem przybywa wątpliwości. Popatrzmy na to:

Ludność rosyjskojęzyczna na Ukrainie to około 30% ogółu ludności, ale samych Rosjan jest zaledwie około 17%. Problem tkwi w czym innym. Rodowici Ukraińcy chętnie posługują się językiem rosyjskim, zamiast ukraińskiego. W skupiskach miejskich jest to ponad 50%. Są rejony, gdzie ta przewaga dochodzi do 90%. Z dostępnych materiałów wynika, że na przestrzeni minionych 20 lat wzrasta liczba Ukraińców posługujących się językiem rosyjskim. Osobiście uważam to za ewidentny błąd władz ukraińskich. Według prawa ukraińskiego językiem urzędowym jest wyłącznie język ukraiński. Ale z tego niewiele wynika. To schizofrenia w czystej formie.

Blisko połowa mieszkańców Ukrainy chętnie widziałaby powrót ZSRR. Tu należy upatrywać przyczyn braku zdecydowanego przeciwdziałania rozpadowi Ukrainy. Ukraińcom po prostu państwowość dano na wyrost. 

Należy więc postawić pytanie, czy uszczęśliwianie ich na siłę ma sens?

stary.piernik